Pojam sreće se opisuje i koristi na različite načine. Hedonistički pristup se odnosi na subjektivnu dobrobit koja sreću definira kao pozitivnie emocije u odnosu na negativne i zadovoljstvo životom (Diener i sur., 2010). Ponekad se odnosi na emocionalne aspekte dobrobiti (Haller i Hadler, 2006) i predstavlja emocionalno iskustvo radosti, zanosa, zadovoljstva i drugih pozitivnih emocija. Kognitivni aspekt predstavlja procjenu zadovoljstva životom te se koristi kao sinonim za zadovoljstvo životom (Veenhoven, 2012). Ove dvije komponente sreće su relativno nezavisne jedna od druge.
Eudamonistički pristup se odnosi na identifikaciju i razvoj osobnih potencijala i doprinosa većem dobru uz ostvarenje potreba koje dovode do rasta i razvoja (Ryan i Deci, 2001).